Homer

Homer – najstarszy znany z imienia poeta europejski, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji ustnej poezji heroicznej. Jego imię w starożytnej grece mogło oznaczać zakładnika, człowieka towarzyszącego lub zmuszonego do podążania, a w niektórych dialektach także ślepca.

Uważa się, że Homer żył w VIII wieku p.n.e. i był ojcem literatury europejskiej oraz twórcą dwóch monumentalnych eposów: „Iliady” i „Odysei”. Grecka tradycja przypisywała mu również autorstwo zbioru hymnów, tzw. „Hymnów homeryckich”, oraz kilku poematów heroikomicznych.

Prawdopodobnie urodził się w Smyrnie lub na wyspie Chios w Jonii – krainie położonej w Azji Mniejszej – choć wiele greckich miast ubiegało się o miano jego ojczyzny. Według legendy Homer był ślepcem. Tezę tę mają wspierać dwa epizody umieszczone w homeryckich epopejach. Ponadto w niektórych regionach starożytnej Grecji bardów rytualnie pozbawiano wzroku, co miało wyostrzać ich pamięć. Także imię Homera w niektórych dialektach oznaczało właśnie ślepca.

W starożytności istniał pogląd, że Homer pierwotnie nosił imię Melesigenes i był synem boga rzeki Meles płynącej w pobliżu Smyrny oraz nimfy Kreteis. Przekonanie to świadczy o jego wyjątkowej pozycji w świecie greckim, gdzie wybitnym postaciom często przypisywano boskie lub półboskie pochodzenie. Na wyspach Ios i Chios wzniesiono poświęcone mu świątynie, a w Olimpii i Delfach postawiono jego posągi. Sam poeta stał się legendą i bywał nazywany „wychowawcą Greków”. Żaden inny poeta grecki nie przewyższył Homera sławą. W rzeczywistości jednak posiadamy bardzo niewiele pewnych informacji o jego życiu.