Spowiedź Lucjana Skobiela

Kolejna w serii wznowień powieść Eugeniusza Paukszty. Tym razem autor podejmuje temat losów dziecka Niemki i Polaka w powojennej Polsce.

Lucjan Skobiel odbudowuje swoje życie po wojnie. Nowa jest nie tylko jego sytuacja zawodowa, ale i życiowa rola, gdyż niespodziewanie musi sprostać obowiązkom ojca.  Do Polski wraca jego córka, owoc związku małżeńskiego z Niemką. Małgosia, której Niemcy w okresie okupacji zaszczepili nienawiść do wszystkiego, co polskie, jest  zawieszona pomiędzy dwoma narodami i dwoma kulturami. Musi nauczyć się żyć w Polsce i, zgodnie z życzeniem ojca, spróbować pokochać swoją nową ojczyznę. Walka o serce i umysł dziewczynki  nie jest łatwa i wymaga od Skobiela wielkiego wysiłku podyktowanego głębokim umiłowaniem Polski

„Drogi Panie, wziąłem ze sobą Spowiedź Lucjana Skobiela i czytałem ją (…) z wielkim przejęciem, bo każda stronica tej książki wstrząsa i wzrusza. Temat chyba przez nikogo dotąd nie podjęty – tragedia małżeństwa z Niemką na tle naszej wrześniowej tragedii. I tragedia dziecka i ojca, rozwiązana i rozjaśniona jego wielką miłością. A sama postać tytułowa – co za bogactwo! Jestem Panu głęboko wdzięczny za tę książkę.”

Z listu Jana Parandowskiego  do Eugeniusza Paukszty