Wołyń. 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej Akt IV

Wojenna historia Wołynia obfituje w wydarzenia dramatyczne, ale też fenomenalne, w akty terroru sowieckiego, niemieckiego i ukraińskich nacjonalistów oraz w brawurowe akty polskiej samoobrony.

W latach 1943-1944 pod niemiecką okupacją powstała tam regularna polska dywizja licząca w marcu’44 ok. 6 tys. żołnierzy. 27 WDP AK została zmobilizowana rozkazem z 15 stycznia 1944 r., kiedy to rozpoczęła się Akcja „Burza” na Kresach. Tworzyli ją mieszkańcy Wołynia, którzy obronie przed OUN i UPA samorzutnie chwycili za broń, cichociemni, a nawet partyzanci, których regularny uzbrojony oddział wraz z dowódcą Janem Kiwerskim „Oliwą” przyjechał ciężarówkami z Warszawy.

Groza sytuacji, duma z walczących i rozczarowanie nierozliczeniem zbrodni wypełniają relacje świadków.

Opowiadają: Feliks Budzisz, Monika Śladewska, Waldemar Skoczek, Henryk Słowiński, Eugeniusz Mariański, Wacław Gąsiorowski, Andrzej Żupański